تبليغاتX
مریوان

 

 

تصاويري زيبا از يخ بستن زريبار

 

 

كوتاه بگويم كه درياچه‌ي زيباي زريبار مريوان يك پارچه يخ شده و اين‌هم يك راه ديگر تفريحات زمستاني مردم مريوان شده است، تصاوير را همراه با استقبال وسيع مردم ببينيد.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در شنبه 1385/10/30ساعت 1:49 توسط شۆڕشگێڕ |

 

نمودهايي از زندگي شاد

 

امروز (دوشنبه، 25 ديماه 1385) روزي متفاوت بود در زندگي بخشي از مردم مريوان، مردمي كه عادت كرده‌اند به زندگي در غم و كليشه. امروز را مردم به مناسبت بارش برفي سنگين و زيبا در نزديكي درياچه‌ي زيباتر زريبار مريوان به جشن پرداختند: جشن آدم برفي.

 

براي مشاهده‌ي تصاوير و ادامه‌ي نوشتار بر روي ادامه مطلب كليك كنيد.

 

                


ادامه مطلب
+ نوشته شده در دوشنبه 1385/10/25ساعت 21:11 توسط شۆڕشگێڕ |

 

حمله‌ي نظامي به ايران؟

 

در طول دو هفته‌ي گذشته براي چندمين بار طي يك سال اخير، در مجامع سياسي جهان بازهم احتمال حمله‌ي نظامي به ايران به بحثي اصلي تبديل شد. تحركات نظامي، اقتصادي و ديپلماتيكي كه پس از قطعنامه‌ي شوراي امنيت شاهد آن هستيم، كه طي آن تحريم‌هايي بر ضد اين كشور تصويب گرديد، احتمال برخورد نظامي با ايران را تقويت كرده است. مروري كوتاه بر اين تحركات ميتواند ما را در تحليل جدي‌تر گزينه‌ي مورد اشاره كمك نمايد....


ادامه مطلب
+ نوشته شده در چهارشنبه 1385/10/20ساعت 14:39 توسط شۆڕشگێڕ |

 

بازتوليد ديكتاتور از مرگ ديكتاتور

 

ديكتاتور ديكتاتور ميافريند

 

صحنه‌هاي اعدام صدام حسين را همگي ديديم و همگي خوشحال شديم از نابودي ديكتاتوري كه دستانش به خون ميليون‌ها انسان آلوده بود. صبح روزي كه با تلفن يكي از دوستان از خواب برخاستم و خبر اعدام صدام ديكتاتور را با خود داشت از خوشحالي در پوست خود نمي‌گنجيدم، اما به فاصله‌ي تنها دو روز اين خوشحالي به يك ترس بزرگ تبديل شد؛ ترس از بازتوليد صدامي ديگر....


ادامه مطلب
+ نوشته شده در پنجشنبه 1385/10/14ساعت 16:27 توسط شۆڕشگێڕ |

  

ســـال نو مبـــارك

 

 

اميدوارم سال ۲۰۰۷ سال استقرار دموكراسي و آزادي در كردستان و ايران باشد، مخصوصا كه آخرين روز سال كهنه مصادف بود با اعدام ديكتاتور بزرگ خاورميانه (صدام حسين).

سه‌دام - کۆتایی

 

+ نوشته شده در شنبه 1385/10/09ساعت 23:36 توسط شۆڕشگێڕ |

 

 

تاسف‌هاي بي‌پايان و ناگزير!

 

هفته‌هاي قبل را همه در تاسف زيستيم، تاسفي كه در جوامع شرقي ما هميشه بوده، هست و خواهد بود. انگار مشرق زمين را ياراي گريز از رويدادهاي تراژيك و غمناك نيست، انگار ما محكوميم به زيستن در پهناي غم‌هاي ناباورانه‌ي مردماني كه الفت گرفته‌اند به انقطاع و جدايي و باهم نزيستن!.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در جمعه 1385/10/08ساعت 22:18 توسط شۆڕشگێڕ |

 
استفاده از مطالب اين وبلاگ تنها با ذكر منبع آزاد است.