برداشتن پرچم كشتار و وظيفهي روشنفكران

چند هفته پيش بود كه محاكمهي عاملين جينوسايد ملت كرد شروع شد و اكنون مراحل اوليه را ميگذراند، سه سال پيش بود كه حكومت مركزي عراق به همت آمريكاييان سقوط كرد، پانزده سال پيش بود كه مبارزين كردستان عراق موفق به آزادسازي بخش عمدهاي از كردستان شدند و اعراب بعثي را از ميهنمان اخراج نمودند، سي و پنج سال پيش بود كه ژنرال بارزاني با تداوم مبارزات خويش دولت عراق را وادار به پذيرش خودمختاري و بخشي از حقوق مشروع كردها نمود و...
حال رهبر حكومت فدرال كردستان در يك اقدام شجاعانهي تاريخي دستور به برداشتن پرچم عراق، كه نماد و مصداق انفال و اشغالگري و ارتجاع ميباشد، از كليهي ادارات و اماكن دولتي و غيردولتي كردستان داده و رسما پرچم كردستان را، كه نماد مقاومت و آزاديخواهي و دموكراسيطلبي ميباشد، جايگزين آن نمود.
در اين چند روز قليلي كه اين دستور صادر و اجرا شده، مرتبا رسانههاي عربي را تعقيب نمودهام، مخصوصا تلويزيونهاي الجزيره و العربيه، اصحاب رسانههاي عربي اقدام به برپايي ميزگرها و گفتگوهاي متعددي در اين رابطه نمودهاند. هرچند تحت تاثير هژموني غير قابل انكار كردها وادار به نوعي ميانهروي شده و در ميزگردهايشان صاحبنظراني از كردستان را نيز دعوت نمودهاند، اما جوهرهي بنيادين و اصلي ديدگاههاي آنان نفي اين حق مشروع كردها و سعي در جلوه دادن كردستان به عنوان بخشي از ميهن بزرگ عربي! بوده است. متاسفانه اين امر تازگي نداشته و كشورهاي حاكم بر بخشهاي مختلف كردستان هميشه به انكار خواستهاي معطوف به آزادي كردها پرداخته و اين مجموعه خواستها را ساخته و پرداختهي دست اجانب و خائنان معرفي نمودهاند.
معادلهي جالبي است؛ اعراب (و فارسها و تركها) به خود حق ميدهند به شيوهاي كاملا غيرمشروع اشغالگري خود بر كردستان را تداوم بخشند، اما خود ملت كرد نبايد خواستار برافراشتن پرچم ملياش باشد!!!. در اينجاست كه وظيفه و نقش فرد روشنفكر آشكار ميشود، روشنفكر بايد بدون در نظر داشتن منافع گروه يا طبقهاي خاص، هر جا كه تضييع و نفي حق و آزادي را مشاهده نمود با يك رويكرد انتقادي در مسير تحقق آن گام بردارد. انتظار به حق از روشنفكران فارس و ترك و عرب اعلام حمايت از حق تعيين سرنوشت براي ملت كرد ميباشد، نه اين كه خود مخالف سرسخت اين روند باشند. متاسفانه اكثر روشنفكران و فعالين عرصهي نوشتار كشورهاي حاكم بر كردستان هيچ گاه با دولتهاي متبوعهي خويش بر سر حقوق كردها به چالش نيفتاده و اكثرا با آنان همنظر بودهاند.
شايسته است حداقل افراد نويسنده و نخبهگان به راي و نظر مردم كردستان مراجعه نموده و پس از اين مراجعه به اظهار نظر دست بزنند. در رفراندومي غيررسمي كه در كردستان عراق به انجام رسيد 7/98% مردم به استقلال كردستان از حكومت مركزي عراق راي دادند، آيا صحيح است بازهم روشنفكران عرب، فارس و ترك منكر خواست كردها شوند؟
اقدام شجاعانهي رهبر حكومت كردستان، آقاي مسعود بارزاني، در برداشتن پرچم عراق را به كليهي انسانهاي آزاديخواه تبريك گفته و اميد دارم روشنفكران ملتهاي همسايه نيز صريحا حمايت خود را از حق تعيين سرنوشت ما كردها اعلام نمايند.